აკუპუნქტურა ტრადიციული ჩინური მედიცინის ერთ-ერთი უძველესი მეთოდია, რომელიც სხვადასხვა მდგომარეობის სამკურნალოდ ფართოდ გამოიყენება. სხეულის კონკრეტულ წერტილებზე ზემოქმედება ხელს უწყობს ენერგეტიკული ბალანსის აღდგენას, სისხლის მიმოქცევის გაუმჯობესებასა და ორგანიზმის ბუნებრივ გამოჯანმრთელებას. აკუპუნქტურა ხშირად გამოიყენება საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის პრობლემების, მათ შორის ოსტეოქონდროზის, მალთაშუა დისკის თიაქრისა და სახსრების ანთებითი დაავადებების დროს, რადგან ის ტკივილისა და ანთების შემცირებას უწყობს ხელს. ნევროლოგიური მდგომარეობების, მაგალითად, პოლინეიროპათიის, ნევრიტისა და გვირაბის სინდრომის დროს აკუპუნქტურა ხელს უწყობს ნერვების ფუნქციის გაუმჯობესებასა და დისკომფორტის შემსუბუქებას. მეთოდი ასევე გამოიყენება კუჭ-ნაწლავის დაავადებების, მათ შორის გასტრიტის, რეფლუქსისა და წყლულოვანი კოლიტის, კომპლექსურ მკურნალობაში, რაც გულისხმობს საჭმლის მონელების რეგულირებასა და ანთების შემცირებას. სასუნთქი სისტემის დაავადებების, როგორიცაა ბრონქული ასთმა და ქრონიკული ბრონქიტი, დროს აკუპუნქტურა ხელს უწყობს სასუნთქი გზების გათავისუფლებასა და ფილტვების ფუნქციის გაუმჯობესებას. ამასთან, მეთოდს მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს ნერვული სისტემის დარღვევების, უძილობისა და დეპრესიის მკურნალობაში, რადგან ის ორგანიზმს მოდუნებაში ეხმარება და ემოციურ მდგომარეობას აუმჯობესებს. შარდის შეუკავებლობის, შარდსასქესო სისტემის ინფექციებისა და რეპროდუქციული ჯანმრთელობის პრობლემების დროს აკუპუნქტურა ხელს უწყობს ორგანოების ფუნქციისა და იმუნური პასუხის გაუმჯობესებას. მას ასევე იყენებენ მოტეხილობების შემდგომი რეაბილიტაციისას, მხედველობის პრობლემების, ჰიპერტენზიისა და დამოკიდებულებების დროს. აკუპუნქტურა ააქტიურებს ორგანიზმის თვითაღდგენის მექანიზმებს, ამიტომ მას ჰოლისტიკურ თერაპიად მიიჩნევენ, რომელიც ფიზიკური და ემოციური მდგომარეობების ფართო სპექტრს მოიცავს.
აკუპუნქტურა
ხერხემლის კისრის, გულმკერდის და წელ-გავის განყოფილების ოსტეოქონდროზი:
ოსტეოქონდროზი დეგენერაციული დაავადებაა, რომლის დროსაც ზიანდება მალთაშუა დისკები და მალები. ის იწვევს ქრონიკულ ტკივილს, სიხისტეს და მოძრაობის შეზღუდვას ხერხემლის კისრის, გულმკერდის ან წელ-გავის განყოფილებაში. დაავადებამ შეიძლება გამოიწვიოს ნერვის კომპრესიაც, რასაც თან ახლავს თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, კიდურების დაბუჟება და ირადიაციული (სხვა უბანში გადაცემული) ტკივილი.
მალთაშუა დისკის თიაქარი და პროტრუზია:
დისკის თიაქარი ან პროტრუზია ვითარდება, როცა მალთაშუა დისკი გამოიბურცება ან სკდება და ახლომდებარე ნერვებს აწვება. ამ დროს პაციენტს აწუხებს ტკივილი, დაბუჟება, ჩხვლეტის შეგრძნება ან სისუსტე. მდებარეობის მიხედვით, თიაქარმა შეიძლება შეზღუდოს მოძრაობა და გამოიწვიოს ისიასი, მძიმე შემთხვევებში კი შესაძლოა ორგანოების ფუნქციაც დაირღვეს.
ქვედა კიდურების პოლინეიროპათია:
პოლინეიროპათიის დროს ზიანდება ფეხების მრავალი პერიფერიული ნერვი, რაც იწვევს დაბუჟებას, ჩხვლეტას, მწველ ტკივილს, კუნთების სისუსტეს და კოორდინაციის დარღვევას. დაავადება ხშირად დაკავშირებულია დიაბეტთან, ინფექციებთან, ტოქსიკურ ზემოქმედებასთან ან ვიტამინების ნაკლებობასთან.
ნერვული სისტემის დაავადებები და უძილობა:
ნერვული სისტემის დარღვევებმა, მათ შორის სტრესთან დაკავშირებულმა მდგომარეობებმა და ნევროლოგიურმა დაავადებებმა, შეიძლება გამოიწვიოს ქრონიკული უძილობა. ადამიანს უჭირს ჩაძინება ან ძილის შენარჩუნება, ძილის ხარისხი კი ქვეითდება. უძილობა ამძიმებს კოგნიტიურ დარღვევებს, ემოციურ არასტაბილურობასა და ფიზიკურ დაღლილობას.
დეპრესია:
დეპრესია განწყობის დარღვევაა, რომელსაც ახასიათებს ხანგრძლივი სევდა, ინტერესის დაკარგვა, დაღლილობა, კონცენტრაციის გაძნელება და მადის ან ძილის ცვლილება. ის შეიძლება გამოწვეული იყოს გენეტიკური, ბიოქიმიური, ფსიქოლოგიური ან გარემო ფაქტორებით და მნიშვნელოვნად მოქმედებს ყოველდღიურ ცხოვრებასა და ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე.
შარდის შეუკავებლობა და ენურეზი ბავშვებში:
შარდის შეუკავებლობა შარდის უნებლიე გამოყოფაა. მისი მიზეზი შეიძლება იყოს მენჯის კუნთების სისუსტე, ნერვების დაზიანება ან სხვა დაავადებები. ენურეზი, ანუ ღამის შარდის შეუკავებლობა, ბავშვებში ხშირად გვხვდება და შეიძლება დაკავშირებული იყოს შარდის ბუშტის კონტროლის დაგვიანებულ ჩამოყალიბებასთან, ფსიქოლოგიურ ფაქტორებთან ან ღრმა ძილთან.
შარდსასქესო სისტემის ანთებითი დაავადებები: პიელონეფრიტი, პროსტატიტი, ადნექსიტი:
ეს მდგომარეობები შარდის გამომყოფი ან რეპროდუქციული ორგანოების ინფექციასა და ანთებას გულისხმობს. მათ თან ახლავს ტკივილი, ცხელება, ხშირი შარდვა და დისკომფორტი. პიელონეფრიტი თირკმელების ანთებაა, პროსტატიტი წინამდებარე ჯირკვლის ანთებაა, ადნექსიტი კი ქალის რეპროდუქციული ორგანოების ანთებას გულისხმობს.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, რეფლუქს-ეზოფაგიტი:
რეფლუქს-ეზოფაგიტი ვითარდება, როცა კუჭის მჟავა საყლაპავს აღიზიანებს. ამ დროს პაციენტს აწუხებს გულძმარვა, ტკივილი მკერდში და ყლაპვის გაძნელება. კუჭ-ნაწლავის ასეთი დარღვევები შეიძლება დაკავშირებული იყოს არასწორ კვებასთან, სტრესთან, ინფექციებთან ან სტრუქტურულ ანომალიებთან.
გასტრიტი, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, პანკრეატიტი:
გასტრიტი კუჭის ლორწოვანი გარსის ანთებაა. პეპტიური წყლული კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის მტკივნეული დაზიანებაა, რომელიც ხშირად H. pylori-ის ინფექციით ან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღებით არის გამოწვეული. პანკრეატიტი, ანუ პანკრეასის ანთება, იწვევს მუცლის ძლიერ ტკივილს და საჭმლის მონელების პრობლემებს.
არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი და კრონის დაავადება:
ორივე ნაწლავის ქრონიკული ანთებითი დაავადებაა, რომელიც იწვევს მუცლის ტკივილს, დიარეას, წონის კლებას და დაღლილობას. წყლულოვანი კოლიტი ძირითადად მსხვილ ნაწლავს აზიანებს, კრონის დაავადებამ კი შეიძლება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ნებისმიერი ნაწილი მოიცვას.
სახის და სამწვერა ნერვის ნევრიტი:
ნევრიტი ნერვის ანთებაა. სახის ნერვის ნევრიტი იწვევს სახის კუნთების დამბლას ან სისუსტეს (მაგ., ბელის დამბლა). სამწვერა ნერვის ნევრიტის დროს კი ვითარდება სახის ძლიერი ტკივილი, რომელიც ხშირად უმნიშვნელო გამღიზიანებლითაც იწყება.
რეაბილიტაცია ზედა და ქვედა კიდურების მოტეხილობების შემდეგ:
მოტეხილობის შემდეგ აღდგენა მოიცავს ფიზიოთერაპიას, ტკივილის მართვას და თანდათანობით გააქტიურებას, რაც ძალის, მოქნილობისა და ფუნქციის დაბრუნებას ემსახურება. სწორად დაგეგმილი რეაბილიტაცია ამცირებს ისეთი გართულებების რისკს, როგორიცაა სიხისტე, კუნთების ატროფია და სახსრების ფუნქციის დარღვევა.
გვირაბის სინდრომი:
გვირაბის სინდრომი ვითარდება, როცა ნერვი ვიწრო ანატომიურ სივრცეში იჭყლიტება. ამის მაგალითია მაჯის არხის სინდრომი, რომლის დროსაც მაჯაში შუა ნერვი ზიანდება. სიმპტომებია ტკივილი, დაბუჟება, ჩხვლეტა და სისუსტე დაზიანებულ არეში, რაც ხშირად ერთფეროვანი მოძრაობებით ძლიერდება.
სახსრების ანთებითი დაავადებები:
ეს მდგომარეობები, მათ შორის ართრიტი და რევმატოიდული ართრიტი, იწვევს სახსრების ტკივილს, შეშუპებას, სიხისტეს და მოძრაობის შეზღუდვას. ისინი ვითარდება აუტოიმუნური რეაქციების, ინფექციების ან ცვეთის შედეგად და ხშირად ხანგრძლივ მკურნალობას საჭიროებს მედიკამენტებითა და თერაპიით.
სასუნთქი სისტემის ანთებითი დაავადებები: ბრონქიტი, ქრონიკული პნევმონია, რეაბილიტაცია ტუბერკულოზის შემდეგ:
ეს მდგომარეობები ფილტვების ანთებას გულისხმობს და იწვევს ხველას, სუნთქვის გაძნელებას და ნახველის გამოყოფას. ქრონიკული ინფექციების ან ტუბერკულოზის შემდეგ აღდგენისთვის საჭიროა რესპირაციული თერაპია, მედიკამენტები და ცხოვრების წესის შეცვლა.
ბრონქული ასთმა:
ბრონქული ასთმა სასუნთქი სისტემის ქრონიკული დაავადებაა, რომელსაც ახასიათებს სასუნთქი გზების ანთება, ბრონქების შევიწროება და ლორწოს ჭარბი გამოყოფა. ეს იწვევს მსტვინავ სუნთქვას, ქოშინს და ხველას. შეტევას ხშირად იწვევს ალერგენები, ინფექციები ან გარემო ფაქტორები.
მხედველობის დაქვეითება გაურკვეველი მიზეზით:
მხედველობის დაქვეითება აშკარა მიზეზის გარეშე შეიძლება გამოწვეული იყოს ნევროლოგიური დარღვევებით, ბადურის დაავადებებით ან სისტემური დაავადებებით, მაგალითად, დიაბეტით. დიაგნოზის დასასმელად საჭიროა საფუძვლიანი ოფთალმოლოგიური და ნევროლოგიური გამოკვლევა.
ჰიპერტონიული დაავადება:
ჰიპერტონიული დაავადება, იგივე ჰიპერტენზია, ქრონიკული მდგომარეობაა, რომლის დროსაც არტერიული წნევა მუდმივად მომატებულია. ეს ზრდის ინსულტის, გულის დაავადებებისა და თირკმლის უკმარისობის რისკს. დაავადება ხშირად დაკავშირებულია მემკვიდრეობასთან, არასწორ კვებასთან, სტრესთან და უმოძრაო ცხოვრების წესთან.
მოწევა:
თამბაქოს მოხმარება ორგანიზმის თითქმის ყველა ორგანოს აზიანებს. ის იწვევს ფილტვების დაავადებებს, გულ-სისხლძარღვთა პრობლემებს და ზრდის კიბოს რისკს. მოწევა ასევე აჩქარებს დაბერებას და ასუსტებს იმუნურ სისტემას, ამიტომ მწეველები უფრო ადვილად ავადდებიან ინფექციური და ქრონიკული დაავადებებით.
ალკოჰოლური დამოკიდებულება:
ალკოჰოლური დამოკიდებულება ქრონიკული დაავადებაა, რომლის დროსაც ადამიანს ალკოჰოლის მიღების დაუძლეველი მოთხოვნილება აქვს, მიუხედავად უარყოფითი შედეგებისა. ის აზიანებს ფიზიკურ და ფსიქიკურ ჯანმრთელობას, იწვევს ღვიძლის დაზიანებას, კოგნიტიურ დარღვევებს და სოციალურ პრობლემებს. გამოჯანმრთელებისთვის საჭიროა სამედიცინო და ფსიქოლოგიური დახმარება.
